تبریک سال نو و گلشیفته

سلام به همه جاتون خالی رفته بودم تایلند خیلی کشور زیباییه واقعا روحیه ام عوض شد این دلیل نبود این چند وقتم بود

 

نوشتن آخرین گزارش سال حال و هوای دیگری دارد. به سالی که گذشت می نگرم و سالی که پیش روست. سی تا نما تا عشق سال 87 را در حالی به پایان می برد که بجز روزهای تعطیل رسمی و چند روزی که دچار مشکلاتی شدم، در همه روزها با شما بود. در این اولین نوروزی که با شما هستم تا به الان نزدیک به چندین و چند خبر و محتوا بر روی وبلاگ منتشر شده است که حداقل یک پنجم آن از مطالب اختصاصی خودمان بوده است. حاصل کار قطعا آن چیزی نیست که هدف ما از ابتدای کار بوده است اما شما نیز اذعان خواهید داشت که انتشار روزانه مطالب آنهم وقتی که هیچ درآمدی از این کار نداری چقدر میتواند طاقت فرسا باشد و انجام اینها جز با کمک دوستان امکان پذیر نبوده است.

سعی کرده ام که  با خبرهای روزانه سینما با شما همراه باشم، حتی یک هفته هم نداشتیم که بخش اکران ما از فیلمهای روی پرده سینمای ایران و جهان جا بماند و در کنار همه اینها نقدها، مقالات و گفتگوهایی منتشر کردم تا بهتر بتوانم رویدادهای سینمایی را پوشش دهم. در سالی که گذشت تصمیم این بود که اطلاعات سینمایی رد و بدل بشه اما همانطور که گفتم این همه آن چیزی نیست که به دنبال آن بودم. ضعفهای زیادی در خود احساس میکنم که سعی دارم در سال جدید آنها را رفع کنم.

لازم می دانم از تمامی شما عزیزانی که ما را همواره از نظرات خوب و سازنده تان بی نصیب نگذاشته اید سپاسگزاری کنم. من سال 88 را سال فوق العاده ای میبینم و مطمئنم که روزهای خیلی خوبی با همت همه دوستان به انتظار نشسته است. امید که چنین باشد. امیدوارم شما نیز سالی توام با موفقیت پیش رو داشته باشید.

فکر کنم بهترین عیدی ای که می توانست در آستانه سال 88 به همه علاقمندان سینما داده شود خبر بازگشت گلشیفته فراهانی به ایران است. اجازه دهید حرفی را صادقانه به شما بگویم: از اینکه توانستم بدون وابستگی به جایی، نظرات خودم را پیرامون ماجراهای مختلف از گلشیفته گرفته تا مسائل دیگر با استقلال کامل مطرح کنم، احساس خیلی خوبی دارم بهر هر حال هر چه باشد در داخل ایران فعالیت میکنیم و ملاحظات و خطوطی هستند که ناخودآگاه ما را احاطه کرده است حالا اگر با صراحت لهجه ام و یا تیکه انداختن با عث دلخوری کسی شده ام امیدوارم مرا ببخشد.  ولی با توجه به مرحله جدیدی که سی تا نما تا عشق در ماههای آتی کم کم به آن وارد خواهد شد دیگر سخت است که بتوانم صراحت قلم خود را به شکل فعلی حفظ کنم. 

خوب برگردیم سر مهمترین خبر که بازگشت گلشیفته است. اول اینکه باید منتظر بود و دید آیا واقعا گلی به ایران برمی گردد یا خیر! دوم اینکه حتی اگز برگردد باید ببینیم کارش به کجا خواهد کشید و آیا می تواند بدون هیچ مزاحمتی در سینمای ایران نقش آفرینی کند؟ و سوم اینکه آیا دوباره ممنوع الخروج می شود؟ اگر پاسخ همه این سوالها به نفع گلشیفته باشد، آنوقت می توان گفت که بازگشت او پرفایده است و اگر تضمینی به اینها نیست بهتر است برنگردد! همین جا لازم است پیشاپیش از انتخابات ریاست جمهوری دهم تشکر کنم که باعث شد دولت ظاهرا تا به الان کاملا منعطف عمل کند!

هنوز صحبت درباره سفر اسکاری ها به ایران ادامه دارد. نه به آن خطابه های آتشین روزنامه ها و برنامه های پرحرارت صدا و سیما که کم مانده بود اعضای هیئت اسکاری یکراست به اوین سفر کنند و نه به الان که کم کم دارد صداها بلند می شود که ای آقا حالا چند نفری آمده اند و رفته اند. اتفاقی نیافتاده است. نه خانی آمده است و نه خانی رفته است. انگار که آقایان توقع داشتند با حضور چند تن از اعضای اکادمی اسکار در ایران ناگهان فرهنگ کشور دیگرگون و خلاصه اتفاق خاصی بیفتد. ای کاش در این مملکت کمی سیاستها منسجم بود و یا حداقل اینقدر ظاهر و باطن با هم فرق نداشت. تکلیف افراد مشخص بود و این همه اسیر شعار نبودیم. ممکن است بعضیها این را نشانه اختلاف عقاید و آزادی بیان و این جور حرفها بدانند اما آیا واقعا باید سر هر مسئله کوچک و بزرگی این همه تفاوت آرا داشته باشیم؟

 

سال نو همه مبارک